Asset Publisher
ochrona lasu
Wiedza o procesach zachodzących w przyrodzie i kontrola stanu środowiska leśnego pozwalają leśnikom na wczesną diagnozę zagrożeń, mogących wpłynąć negatywnie na stan lasu. Każdego roku podejmują oni działania mające na celu zachowanie trwałości lasu i zwiększenie jego naturalnej odporności na czynniki szkodotwórcze.
Zagrożenia dzieli się na trzy grupy:
- biotyczne (np. szkodliwe owady, grzyby patogeniczne, ssaki roślinożerne);
- abiotyczne – ekstremalne zjawiska atmosferyczne (np. silne wiatry, śnieg, ulewne deszcze, wysokie i niskie temperatury);
- antropogeniczne – wywołane przez człowieka (np. pożary, zanieczyszczenia przemysłowe, zaśmiecanie lasu).
Czynniki biotyczne
Na terenie nadleśnictwa najczęściej dochodzi do porażenia sadzonek młodego pokolenia drzew przez pasożytnicze grzyby. Spośród nich można wymienić grzyby powodujące mączniaka dębu i osutkę sosny. Najbardziej narażone na patogeny są drzewostany rosnące na byłych gruntach rolnych. Takie drzewostany porażane są przez hubę korzeniową, która obniżając odporność biologiczną drzewostanów stwarza dogodne miejsce dla szkodników owadzich, takich jak przypłaszczek granatek. Takie owady powodują zamieranie osłabionych drzew i "wydzielanie" się tych drzew w postaci mniejszych lub większych gniazd. W drzewostanach starszych, tzw. przeszłorębnych, występuje huba sosny. Kolejną grupą szkodników są owady. Szkodniki te przyczyniają się do obgryzania kory z młodych pędów, przegryzania strzałek młodych sadzonek lub zjadania aparatu asymilacyjnego drzew i krzewów. Do najgroźniejszego szkodnika zaliczamy szeliniaka sosnowca. W ubiegłym dziesięcioleciu zwalczano go na pow. ok. 20 ha. Owad ten powoduje zamieranie sadzonek najczęściej w wieku dwóch i trzech lat. Niebezpieczne są również masowy pojaw gąsienic brudnicy mniszki, które potrafią ogołocić z igieł ogromne połacie sosen. W takich przypadkach konieczne są opryski chemiczne. W znacznie mniejszym stopniu szkody powstają od zwierzyny zamieszkującej tereny leśne. Głownie są to spałowania i zgryzania oraz podtapianie lasów przez bobry.
Czynniki abiotyczne
Szkody powodowane czynnikami klimatycznymi nie miały wielkopowierzchniowego charakteru. W historii nadleśnictwa kilkakrotnie zdarzały się duże szkody od wiatru i okiści jednakże nie wpłynęły znacząco na stan zdrowotny i sanitarny lasów.
Czynniki antropogeniczne
Czynniki te spowodowane są pośrednią lub bezpośrednią działalnością człowieka. Działalność bezpośrednia na terenie lasów nadleśnictwa dotyczy okresów masowej penetracji lasów, podczas których dochodzi do zaśmiecania w pobliżu miejsc parkingowych, wzdłuż szlaków komunikacyjnych i na obrzeżach drzewostanów jak również niszczeniem mrowisk, budek dla ptaków, niszczeniem roślin chronionych itp. Czynnikiem pośrednim są głównie zanieczyszczenia powietrza, aczkolwiek w naszym nadleśnictwie nie ustalono stref uszkodzenia przemysłowego.
W celu utrzymania lasów w dobrym stanie zdrowotnym w Lasach Państwowych prowadzi się szereg działań polegających m.in. na utrzymaniu pożytecznej fauny owadożernej np. poprzez zakładanie remiz dla ptaków, wywieszanie budek lęgowych czy pozostawianie drzew dziuplastych. Tworzy się w lasach ścieżki edukacyjne zapobiegające niekontrolowanym penetracjom terenu leśnego. Na miejscach parkingowych ustawia się kosze na śmieci. Wzdłuż szlaków komunikacyjnych zakłada się pasy przeciw pożarowe, które są regularnie czyszczone. Jesienią leśnicy przeprowadzają poszukiwania poczwarek lub larw pierwotnych szkodników sosny przez co monitoruje się stan liczebnościowy tych owadów. Powyższe jak i inne prowadzone zabiegi profilaktyczne są przedstawione w poniższym filmie:
Asset Publisher
Asset Publisher
Łowiectwo
Łowiectwo
Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu art. 1 ustawy „Prawo łowieckie" z 13.10.1995 r. – z późniejszymi zmianami, oznacza ochronę zwierząt łownych i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.
Gospodarka łowiecka na terenach leśnych jest nierozerwalnie związana z gospodarką leśną.
Zwierzyna jest jednym z wielu elementów lasu. Las jako najwyżej zorganizowany ekosystem stanowi zespół biologiczny, w którym gleba, woda, powietrze atmosferyczne, światło, rośliny i zwierzęta tworzą naturalny, dynamiczny i nierozerwalny związek wzajemnych zależności.
Celem łowiectwa jest:
- ochrona, zachowanie różnorodności i gospodarowanie populacjami zwierząt łownych,
- ochrona i kształtowanie środowiska przyrodniczego na rzecz poprawy warunków bytowania zwierzyny,
- uzyskiwanie możliwie wysokiej jakości osobniczej gatunków zwierząt łownych oraz ich liczebności przy zachowaniu równowagi środowiska przyrodniczego,
- spełnienie potrzeb społecznych w zakresie uprawiania myślistwa, kultywowania tradycji oraz krzewienia etyki i kultury łowieckiej.
Lasy Nadleśnictwa Biłgoraj stanowią wyśmienite tereny łowieckie. Leśne uroczyska zamieszkuje ok. 150 łosi, 620 jeleni, 50 danieli, 1930 saren, 40 dzików i wiele sztuk zwierzyny drobnej, takiej jak: zające, bażanty, lisy, kuropatwy czy kuny. Wśród zwierzyny występują będące pod ochroną zupełną wilki. Przyczyniają się one do regulowania ilości zwierząt na terenie swojego zasięgu, głównie osobników młodych, słabych i chorych. Mimo tego przyrost bieżący zwierzyny jest zachowany i unormowany. Największym zagrożeniem dla zwierzyny oprócz wałęsających się psów jest sam człowiek. Oddziaływuje on na liczbę zwierzyny poprzez kłusownictwo, nadmierną eksploatację lasów czy zmianę warunków terenowych. W miesiącach letnich i wczesnojesiennych lasy odwiedzane są przez setki ludzi, którzy wybierają się do lasu nie tylko w celach rekreacyjnych ale i zarobkowych, tj. na jagody i grzyby. Zwierzyna jest zmuszona opuszczać swoje miejsca ostoi, czyli miejsca, w których czują się bezpiecznie. Innym czynnikiem płoszącym zwierzynę staje się w ostatnich latach trend na jazdę kładami po lasach. Ma to także odzwierciedlenie w niszczeniu dróg leśnych. Zwierzyna, która opuszcza wielokrotnie miejsca swojego bytowania przestaje uznawać je za bezpieczne i jest zmuszona do poszukiwania dalszych nowych ostoi.
Gospodarka łowiecka na terenie nadleśnictwa prowadzona jest w obwodach łowieckich dzierżawionych przez koła łowickie. Ze względu na zasięg powierzchniowy nadleśniczy sprawuje nadzór nad 12 obwodami łowieckimi. Istnieje również obwód wyłączony OHZ (Ośrodek Hodowli Zwierzyny) nr 287, który zarządzany jest przez Nadleśnictwo Janów Lubelski. W poszczególnych kołach łowieckich gospodarka prowadzona jest na podstawie rocznych planów łowieckich zatwierdzonych przez nadleśniczego.
|
Lp.
|
Numer obwodu
|
Powierzchnia zarządzana (ha)
|
Dzierżawca
|
|
1.
|
15pk
|
6054
|
Koło Nr 80 „Budowlani" Lublin
|
|
2.
|
17pk | 5624 |
Koło Nr 5 „Dąbrowa" Lublin
|
|
3.
|
22pk | 5306 |
Koło Nr 10 „Leśnik" Biłgoraj
|
| 4 | 253 | 8943 | Koło Nr 78 „Cietrzew" Szczebrzeszyn |
|
5.
|
254 | 8204 |
Koło Nr 20 „Głuszec" Biłgoraj
|
|
6.
|
271 | 7676 |
Koło Nr 20 „Głuszec" Biłgoraj
|
|
7.
|
286 | 5667 |
Koło Nr 10 „Leśnik" Biłgoraj
|
|
8.
|
299 | 14140 |
Koło Nr 46 „Bażant" Biłgoraj
|
| 9. | 300 | 6608 |
Koło Nr 54 „Chodel" Lublin
|
|
10.
|
301 | 12751 |
Koło Nr 46 „Bażant" Biłgoraj
|
| 11. | 302 | 3835 | Koło Nr 46 „Bażant" Biłgoraj |
| 12. | 318 | 6621 |
Koło Nr 58 Towarzystwo Racjonalnego Polowania (TRP) |
Szkody w lasach wyrządzane przez zwierzynę
Wraz z ciągle zwiększającą się liczebnością zwierzyny rośnie także ilość szkód wyrządzanych przez nią w lasach. Głównymi sprawcami szkód są jelenie i sarny, ale blisko za 40% szkód odpowiedzialne są łosie i bobry.
Żeby ograniczyć szkody i umożliwić wzrost posadzonym drzewkom w lasach prowadzi się różne zabiegi ochronne. W miejscach gdzie jest mniejsze zagęszczenie zwierząt drzewostany chroni się m in. poprzez zabezpieczanie pędów repelentem(nie szkodliwym dla środowiska preparatem przypominającym białą emulsję) bądź stosowanie osłonek. Gdy na danym terenie liczebność jeleniowatych jest duża, często jedynym sposobem przynoszącym rezultaty jest ogrodzenie uprawy. Wzmożona liczba zabiegów ochronnych przekłada się na coraz większe pieniądze wydawane na ochronę lasu przed zwierzyną. Obecnie Nadleśnictwo Biłgoraj wydaje ok. 80 tyś. zł rocznie na ten cel.
